Odpowiedzialna produkcja

PKN ORLEN jest jedną z największych korporacji przemysłu naftowego w Europie Środkowo-Wschodniej. Zajmujemy się przerobem ropy naftowej na benzyny bezołowiowe, olej napędowy, olej opałowy, paliwo lotnicze, tworzywa sztuczne i wyroby petrochemiczne. Zarządzamy siedmioma rafineriami w Polsce, Czechach i na Litwie. Zintegrowany kompleks rafineryjno–petrochemiczny w Płocku zaliczany jest do najnowocześniejszych i najefektywniejszych tego typu obiektów w Europie. W 2009 roku rafineria w Płocku przerobiła 14 526 mln ton ropy i była to wartość większa w stosunku do roku poprzedniego o 2,17%.

W 2009 roku PKN ORLEN rozpoczął realizację nowego projektu. Jest nim zaprojektowanie, dostarczenie i budowa (inwestycja „pod klucz”) nowoczesnego kotła odzyskowego na instalacji FKKII, którego zadaniem będzie schładzanie gazów technologicznych. Odzyskana w ten sposób energia zostanie wykorzystana do produkcji pary technologicznej o ciśnieniu 4 MPag i maksymalnej ilości do 40 ton/godz.

Włączenie kotła do eksploatacji przewidywane jest na jesień 2010 roku.

Ponadto od początku lipca została wznowiona inwestycja obejmująca zabudowę nowego kotła nr 8 w Elektrociepłowni Zakładu Produkcyjnego w Płocku. Zadaniem tego kotła jest poprawa ogólnego bilansu pary technologicznej oraz umożliwienie realizacji programu modernizacyjnego istniejących jednostek kotłowych Elektrociepłowni. Program ten jest niezbędny w związku z koniecznością dostosowania wymogów ochrony środowiska w zakresie emisji tlenków azotu i pyłu, które zaczną obowiązywać od początku 2016 roku. Kocioł ten wytwarzać będzie do 420 ton pary/godz. o ciśnieniu 13.6 MPag i temperaturze 540°C. Uruchomienie kotła nr 8 przewidywane jest na koniec czerwca 2012 roku.

W efekcie realizowanego Studium Paliwowego Solomona we własnym zakresie opracowane zostały narzędzia do comiesięcznego monitoringu kluczowych parametrów, takich jak zużycie mediów energetycznych, liczba oraz przyczyny zatrzymań instalacji produkcyjnych. Dane z monitoringu są wykorzystywane do obliczeń kluczowych parametrów instalacji produkcyjnych oraz rafinerii dla bieżącej oceny konkurencyjności Firmy, stanowią także wytyczne dla bieżących i przyszłych decyzji operacyjnych.

W obszarze produkcji realizowany był program poprawy zysku (NCM3) przy współudziale branżowej firmy konsultingowej – Solomon & Associates. Jego efektem było wypracowanie szeregu inicjatyw, których zadaniem była zmiana/ poprawa stanu istniejącego w Zakładzie Produkcyjnym w Płocku w stosunku do najlepszych na świecie praktyk. Wypracowane efekty ekonomiczne w 2009 roku z tytułu realizacji inicjatyw kształtowały się na poziomie 23 mln zł.

Wielkość produkcji wybranych produktów rafineryjnych w latach 2008–2009 (tys. ton)

Masy wyemitowanych zanieczyszczeń [Mg]

* wg pozwolenia zintegrowanego nr PŚ.V/KS/7600–120/08 z dnia 21.07.2009 roku oraz KPRU II dla CO2 (Dz.U.2008.281.2784).

Porównanie rzeczywistej masowej emisji zanieczyszczeń za 12 miesięcy 2009 roku

Ponadto w 2009 roku rozpoczęto działania dla przeprowadzenia pilotażowych testów energochłonności na instalacjach DRW III oraz Olefinach II. Ze szczególną uwagą prowadzono analizy efektywności energetycznej, opracowano propozycje działań oraz modernizacji w celu obniżenia energochłonności. Są to przedsięwzięcia niezbędne, aby – wykorzystując potencjał pracowników Firmy – można było stawiać ambitne cele w dążeniu do dotrzymania kroku najlepszym w branży.

W Zakładzie Produkcyjnym realizowany jest również projekt wdrażania systemów zaawansowanego sterowania A dvance Process Control. W 2009 roku wdrożono go na instalacji Hydrokrakingu (obszar kolumny frakcjonującej). Oczekuje się, że zastosowanie tego systemu wyraźnie zwiększy uzyski najbardziej cennych produktów, takich jak paliwo lotnicze lub lekki olej napędowy, przy jednoczesnym zapewnieniu stabilnych warunków pracy głównej kolumny frakcjonującej i całej instalacji Hydrokrakingu.

W listopadzie 2009 roku uruchomiono kolejną wytwórnię wodoru WW II. Instalacja ta została zaplanowana, jako docelowo zamykająca gospodarkę wodorową po uruchomieniu instalacji Hydroodsiarczania Olejów Napędowych 7 i Paraksylenu. Obecnie (do czasu uruchomienia wspomnianych jednostek) WW II stabilizuje sieć wodorową i zapewnia jej efektywne wykorzystanie. W przypadku awarii jednej z Wytwórni Wodoru znacznie ograniczone będą straty z tytułu konieczności obniżania obciążania innych jednostek produkcyjnych. Większa dostępność wodoru to większa elastyczność w prowadzeniu procesów wodorowych pod względem możliwości i ich intensyfikacji.

Wykonanie rzeczywistej emisji SO₂ i NO_x w 2009 roku

Wykonanie rzeczywistej emisji masowej CO₂ w 2009 roku

Zużycie energii w 2009 roku